Μνήσθητι μου Κύριε

Ο Υιός και Λόγος του Θεού, άφησε την δόξα του ουρανού, έλαβε δούλου μορφή, έγινε όμοιος με τους ανθρώπους και  ήλθε στον κόσμο για να σώσει αμαρτωλούς, εκπληρώνοντας το σωτήριο έργο του Θεού.

 

Κήρυξε τις αιώνιες αλήθειες, έδειξε την οδό της σωτηρίας, θεράπευσε, παρηγόρησε και ευεργέτησε τους ανθρώπους.

Απομένει το πάθος και ο φρικτός θάνατος για να κορυφωθεί το «Θείο δράμα» και να έλθει η λύτρωση.

Το εγχείρημα είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο στην παγκόσμια ιστορία!

Ο Θεός  προσφέρει τον μονογενή Υιό του, Θυσία για τη σωτηρία των αμαρτωλών.

Καθώς πλησιάζει το τέλος της αποστολής, έρχεται το προδοτικό φιλί  του Ιούδα και ακολουθεί  η σύλληψη, σαν να ήταν κοινός κακοποιός.

Η άρνηση, ενός πιστού  μαθητή, πικραίνει την καρδιά του.

Ακολουθεί μια δίκη παρωδία, όπου καταπατήθηκε κάθε έννοια δικαίου και αγνοήθηκε κάθε δικονομικός κανόνας της εποχής.

Εν μέσω  εμπαιγμών και καταφρονήσεων, καταβεβλημένος από την ταλαιπωρία, φθάνει, αδιαμαρτύρητα στην τελική ευθεία για τον Γολγοθά. Στην κυριολεξία, « ήτο κατατεθλιμμένος και βεβασανισμένος αλλά δεν ήνοιξε το στόμα αυτού, εφέρθη ως αρνίον επί σφαγήν και ως πρόβατον εμπροσθεν του κείροντος αυτό, άφωνον, ούτω δεν ήνοιξεν το στόμα αυτού»(Ησαϊας νγ,7)

Στον λεγόμενον κρανίου τόπον, με τρόπο συνοπτικό, «επιτέλους», η ευεργετηθείσα ανθρωπότητα, «θα απαλλαχθεί» από τον ευεργέτη της!

Σε λίγο θα θανατωθεί, με τρόπο ατιμωτικό, καρφωμένος  πάνω στο σταυρό, ανάμεσα σε δύο ληστές, και θα εκπληρωθεί ακόμη μια λεπτομέρεια της Γραφής , « μετά ανόμων ελογίσθη», (Ησαϊας νγ,12)

Tα σκληρά καρφιά τρύπησαν και μάτωσαν τα χέρια και τα πόδια του, όμως, η απιστία, η αμαρτία, η αχαριστία και η εγκατάλειψη ήταν που ξέσχισαν την καρδιά του.

Οι πόνοι φρικτοί, αλλά, «υπέρ της χαράς της προκειμένης εις Αυτόν υπέφερε  σταυρόν,  καταφρονήσας την αισχύνην», (Εβρ,ιβ,2).

Δεν πτοήθηκε όμως από τους πόνους, δεν τον κατέβαλαν οι ονειδισμοί, ούτε υποχώρησε μπροστά στον επικείμενο θάνατο. Προχώρησε αποφασισμένος έως τέλους, κερδίζοντας, το έσχατο λεπτό, άλλη μια πολύτιμη ψυχή.  Έναν ληστή! Ναι, ληστής είναι ο πρώτος ένοικος του Παραδείσου.

Ένας κοινός εγκληματίας, κερδίζει την αιώνια ζωή την ύστατη κυριολεκτικά, στιγμή, γνωστοποιώντας στις επόμενες γενεές ότι, δεν είναι τα καλά έργα που δίνουν δικαίωμα και πρόσβαση στην Βασιλεία του Θεού, ούτε οι βαριές αμαρτίες που αποκλείουν τον άνθρωπο από αυτήν.

Είναι εντυπωσιακό, το πόσο δύναμη έχει η ταπεινή προσευχή και πόσο σωτήρια είναι η ειλικρινής μετάνοια! Ο άνθρωπος αυτός βαρύνεται με σωρεία εγκληματικών πράξεων, που τον κάνουν βδελυκτό στα μάτια των ανθρώπων. Είναι πράγματι άξιος καταδίκης και δεν αξίζει τον οίκτο κανενός. Το συναισθάνεται και ο ίδιος, γι’ αυτό και δεν προσπαθεί να δικαιολογήσει τον εαυτό του. Με έναν «άγιο θυμό», μέμφεται και επιτιμά την σκληροκαρδία του συσταυρωμένου ληστή, ο οποίος βλασφημούσε τον Χριστό, λέγοντάς του, « ουδέ τον Θεόν δεν φοβείσαι σύ, όστις είσαι εν τη αυτή καταδίκη; Και ημείς μεν δικαίως, διότι άξια των όσα επράξαμεν απολαμβάνομεν, ούτως όμως ουδέν άτοπον έπραξεν», (Λουκ,40,41). Και όχι μόνο αυτό!Με λόγια απλά, εκδηλώνει σεβασμό ενώπιον του Θεού, καθώς συνειδητοποιεί την ενοχή του, θεωρεί δίκαιη την καταδίκη του, εκφράζει την μετάνοιά του, φανερώνει την μεταστροφή του, και κάνει μια καταπληκτική ομολογία.

Παραδέχεται ότι είναι Αμαρτωλός!

Με μια μικρή προσευχή,  με συγκλονιστική πίστη , με δυό λόγια βγαλμένα μέσα από την καρδιά του, στρέφεται στον ψυχοραγούντα Ιησού, και λέει: «Μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθεις εν τη βασιλεία σου»

Είναι εντυπωσιακό! Πως μπόρεσε να αντιπαρέλθει το δικό του μαρτύριο! Πως ατενίζοντας το Χριστό, νίκησε την άρνηση, την απόρριψη και την αμφισβήτηση των Αρχιερέων, Γραμματέων και του θρησκευομένου λαού!  Πως επέδειξε τέτοια πίστη, τη στιγμή μάλιστα που ακόμη και οι φίλοι του Χριστού και όσοι ευεργετήθηκαν από Αυτόν, τον εγκατέλειψαν!

Αποκαλεί Κύριο και αναμάρτητο  ένα κατάδικο ετοιμοθάνατο,  που δεν έχει είδος ουδέ κάλλος και δεν βρίσκεται στη δόξα του;

Αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Ιησού τον Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, τον θεωρεί Βασιλέα!

Είναι πεπεισμένος ότι, ο Χριστός που δίπλα του  πεθαίνει, θα έλθει στην Βασιλεία του, γι’ αυτό και ζητά να τον ενθυμηθεί.

Δεν είναι θαυμαστό; Ένας ληστής κατάλαβε καλύτερα τον Κύριο, απ’ ότι  οι μαθητές του!

Τον κέρδισε ο Χριστός, όχι κάνοντας μπροστά του εντυπωσιακά θαύματα, αλλά συγκλονίζοντας την καρδιά του, μέσα στο πάθος Του.

Όλοι οι  άλλοι, όχλος, άρχοντες και οι «έντιμοι» πολίτες, έμειναν απλοί θεατές  του θείου δράματος και δεν αγγίχθηκαν οι καρδιές τους, ούτε ακόμη όταν έγινε σκότος, όταν ακολούθησε σεισμός, όταν σχίσθηκαν οι πέτρες και τα μνημεία άνοιξαν.

Μόνον ένας εκατόνταρχος Εθνικός, ξένος ως προς το Νόμο και τις παραδόσεις των Ιουδαίων, βλέποντας το γεγονός, συντρίφθηκε προφανώς και εδόξασε τον Θεόν λέγοντας «αληθώς ο άνθρωπος ούτος ήτο υιός Θεού»(Μάρκ, ιε,39).

Πόση ελπίδα πραγματικά εμπνέει σε όλους τους ανθρώπους, και τους πιο αμαρτωλούς, η σωτηρία αυτού του ληστή !

Πόση αγάπη Θεού εμπεριέχει αυτή η δυνατότητα της απλής επίκλησης του ονόματος του Θεού έστω και στην ύστατη πνοή!

Πόσο πολύτιμη θεωρεί ο Θεός την κάθε μια ψυχή, που την περιμένει με την αγκαλιά του ανοιχτή!

Δεν είναι λοιπόν κρίμα να φεύγει ο άνθρωπος από αυτή τη ζωή ακολουθώντας το παράδειγμα του άλλου, του αμετανόητου ληστή;  «Διότι πας όστις αν επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θέλει σωθή»,(πρξ.ι, 13).

Ημέρες και ώρες λειτουργίας

Τετάρτη & Σάββατο απόγευμα :

19.00-20.00  Προσευχή

20.00-21.00  Κήρυγμα από την Αγία Γραφή

Κυριακή πρωί:

10.00-11.00 Προσευχή

11.00-12.00 Κήρυγμα από την Αγία Γραφή

Διευθυνση: 1η Μάη 1 & Σολωμού (κάτω από την αερογέφυρα)

Είσοδος Ελεύθερη

Στοιχεία επικοινωνίας & Χάρτης πρόσβασης

Αριθμός επισκεπτών τώρα

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 301 επισκέπτες και κανένα μέλος

Χριστιανικό ραδιόφωνο

 windows media player