Σύγχρονα κοινωνικά θέματα: "Ποιος φταίει?"

Νίκαια, μεσημέρι, 38 βαθμούς Kελσίου και η ουρά στο Α.Τ.Μ. όλο και μεγάλωνε! Νέοι, μεσήλικες, και προπάντων ηλικιωμένοι, περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους με πρόσωπα αγέλαστα, κατηφή!

«Πώς μας κατάντησαν έτσι…» ακούγεται μια φωνή γιομάτη παράπονο. «Ναι, βέβαια …αυτοί έχουν κάνει τα κουμάντα τους, αλίμονο σε μας τα φτωχαδάκια», αποκρίνεται ο μπροστινός του.

«Για όλα φταίνε οι πολιτικοί μας …αυτοί, αυτοί …αίσχος!» «Α ρε ένα “Γουδή” που τους χρειάζεται» αναφωνεί κάποιος με περίσσια οργή! «Ο λαός, εμείς… εμείς θα τη πληρώσουμε και πάλι» φώναξε θυμωμένα, λίγες θέσεις πιο πίσω μια κυρία, ανεβάζοντας περισσότερο την ένταση της συζήτησης!

Δεν είναι κάτι καινούριο, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο! Διαχρονικά και διιστορικά είναι “ίδιον” του ανθρώπου να επιρρίπτει τις ευθύνες στους άλλους! Αυτό βέβαια στο κόσμο που ζούμε εμπεριέχει ποσοστά αλήθειας, μιας και εκ των πραγμάτων στο σύντομο πέρασμα αυτής της ζωής δεν έχουμε όλοι την ίδια δύναμη, το ίδιο μέγεθος εξουσίας και συνεπώς το αντίστοιχο ποσοστό ευθύνης. Έτσι, σε ανθρώπινο επίπεδο, ο άνθρωπος ευαρεστείται στη σύγκριση με “χειρότερους” συνανθρώπους του, αποκοιμίζοντας με αυτό τον τρόπο τη συνείδηση του καθώς και την εικόνα που έχει για τον εαυτό του! Πώς αξιολογεί όμως ο Θεός, αυτή τη στάση και ποια είναι η ετυμηγορία Του πάνω στο θέμα των ευθυνών, των πράξεων και των προθέσεων του πλάσματος Του;

«Κανείς δίκαιος, κανείς άμοιρος ευθυνών!»

Ίσως να αισθάνομαι όπως οι περισσότεροι συνάνθρωποι μου ότι αν και αμαρτωλός… κατά βάθος είμαι “καλός άνθρωπος!” «Ε… δε μπορεί, υπάρχουν πολλοί χειρότεροι από μένα! Στο κάτω-κάτω, ποιον έχω βλάψει, ε; Ούτε έχω κλέψει, ούτε έχω σκοτώσει, ούτε έχω βλάψει κανέναν. Άρα; Άρα μια θέση στο παράδεισο μου ανήκει δικαιωματικά!» Αυτό πιστεύει ο άνθρωπος. Ο Θεός όμως ποτέ δε συγκρίνει τους ανθρώπους μεταξύ τους για να προσδιορίσει ποιοι είναι καλύτεροι από τους άλλους! « …διότι δεν υπάρχει διαφορά·επειδή πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού» (Ρωμ. 3:23). Για τον Θεό δεν υπάρχει η σύγκριση! Αυτός είναι ΑΓΙΟΣ ενώ «ΟΛΟΙ εμείς… ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ!» Πώς ξεκίνησε όμως αυτό;

«Η γυναίκα που μου έδωσες!»

Η πρώτη επίσημη καταγραφή επίρριψης ευθυνών πραγματοποιήθηκε 4000 περίπου χρόνια π.X. σε ένα πανέμορφο κήπο, στο σημείο συναντήσεων δύο μεγάλων ποταμών του Τίγρη και του Ευφράτη, στο κήπο της Εδέμ! Εκεί ο πρώτος άνθρωπος ο Αδάμ, αφού παράκουσε την εντολή του Θεού «να μη φάγει από το δέντρο του καλού και του κακού», κατηγόρησε τον Θεό ως την αιτία της παράβασης του «η γυνή την οποίαν έδωκας να είναι μετ΄ εμού, αύτη μοί έδωκεν από του δέντρου και έφαγον (Γένεσις 3:12). Με τη σειρά της η Εύα απέδωσε τις ευθύνες στον «όφη» και από τότε έως και σήμερα όλη η ανθρωπότητα βουλιάζει μέσα σ’ αυτόν τον ατέρμονο “κύκλο” επίρριψης ευθυνών με ολέθρια αποτελέσματα! Υπάρχει λύση, άραγε, σε αυτή την τραγωδία; Και ποιο είναι το σημείο εκκίνησης λύσης του αδιεξόδου της επίρριψης ευθυνών; Η παραβολή του ασώτου έχει την απάντηση:

«Εγώ φταίω!»

«Πατέρα αμάρτησα» (Λουκ.15:21)

«Ελθών δε εις εαυτόν, είπε:Πόσοι μισθωτοί του πατρός μου περισσεύουσιν άρτον, και εγώ χάνομαι υπό της πείνης. Σηκωθείς θέλω υπάγει προς τον πατέρα μου και θέλω ειπεί προς αυτόν, Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν σου και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομασθώ υιός σου, κάμε με ως ένα των μισθωτών σου. Και σηκωθείς ήλθε προς τον πατέρα αυτού. Ενώ, δε απείχεν έτι μακράν, είδεν αυτόν ο πατήρ αυτού και εσπλαγχνίσθη, και δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού και κατεφίλησεν αυτόν».

  •  «Ελθών δε εις εαυτόν». Ναι, πρέπει να το παραδεχτώ και να έρθω στα “συγκαλά μου”! Κανείς δε μου φταίει! Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να συνειδητοποιήσω την κατάσταση μου, τις επιλογές μου, την αμαρτία μου!
  • «Δεν είμαι άξιος». Όσο και να προσπαθώ, όσα καλά στοιχεία της προσωπικότητας μου και να προβάλλω, πάντα η αμαρτία θα βρίσκει τρόπο να με κυριεύει!
  • «Και σηκωθείς ήλθε προς τον Πατέρα». Καλά όλα αυτά αλλά αν δε πάρω στερεή απόφαση για επιστροφή και μετάνοια, αν δεν εκζητήσω τον Κύριο με όλη μου την καρδιά, αν δεν γίνουν όλα αυτά… τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί!

 «Εμείς φταίμε!»

Πέρα από το προσωπικό θέμα της σωτηρίας έχει μεγάλη σημασία να κατανοήσουμε πως ο Θεός και σε συλλογικό επίπεδο, ανεβάζει, ή υποβιβάζει έθνη, σύμφωνα με τα κριτήρια που Αυτός έχει καθορίσει! Το τελευταίο καιρό τα γεγονότα που εξελίσσονται στη χώρα μας είναι σκληρά και σαν παιδιά του Θεού είναι σοφό να αναζητούμε να φωτιστούν (αν υπάρχουν) οι πραγματικές αιτίες της κρίσης. Αυτό μπορεί να συμβεί όχι βάση της γνώμης μας αλλά εξαιτίας του μοναδικού μας προνομίου να είμαστε παιδιά του Θεού που ζούμε καθημερινά κάτω από το άπλετο φως της Αγίας Γραφής! Γνωρίζοντας το ριψοκίνδυνο του πράγματος να μπούμε σε κρίσεις και αναλύσεις υποκειμενικού χαρακτήρα, θα παραμείνουμε στις βασικές αρχές του λόγου έτσι όπως η γραφίδα του Αγίου Πνεύματος έχει διατυπώσει ανά τους αιώνες.

 1) «ημαρτήσαμεν και ηνομήσαμεν και ησεβήσαμεν και απεστατήσαμεν και εξεκλίναμεν από των εντολών σου και από των κρίσεών σου». (Δανιήλ 9:5) Μεγάλη η τιμή για τη χώρα μας! Το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ έχει γραφτεί στα Eλληνικά! Πόσο άραγε αυτό έχει εκτιμηθεί από τους άρχοντες και εκκλησιαστικούς ηγέτες αυτής της χώρας; Μήπως οι ανθρώπινες παραδόσεις εδώ και αιώνες στον τόπο μας καταπνίγουν την αλήθεια του Λόγου του Θεού; Πώς βλέπει άραγε ο άγιος Κύριος τη λατρεία της Παρθένου Μαρίας που στη χώρα μας είθισται να έχει θέση ανώτερη του ίδιου του Σωτήρα μας; Ο ίδιος ο Κύριος είχε πει: «Εις μάτην δε με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας εντάλματα ανθρώπων. Διότι αφήσαντες την εντολήν του Θεού, κρατείτε την παράδοσιν των ανθρώπων» (Μάρκος 7:7).

 2) «Μακάριον το έθνος, του οποίου ο Θεός είναι ο Κύριος» (Ψαλμός 33:12)

Λίγο πριν τα γεγονότα που οδήγησαν στην απελευθέρωση του ελληνικού έθνους μετά από σχεδόν 400 χρόνια δουλείας από τους Οθωμανούς Τούρκους, ο Αδ. Κοραής, που έχει χαρακτηριστεί ως Μέγας διδάσκαλος του Γένους, τάχθηκε υπέρ της πνευματικής και ηθικής αναγέννησης του Έθνους διά του Ευαγγελίου, το οποίο χαρακτήριζε σαν το μόνο χάρτη της επιγείου και επουράνιας πολιτείας, ο οποίος μπορεί να μας σώσει, που δυστυχώς δεν εφαρμόστηκε ποτέ στη χώρα μας.

Η λύση

«Εάν κλείσω τον ουρανόν και δεν γίνηται βροχή, και εάν προστάξω την ακρίδα να καταφάγη την γην, και εάν αποστείλω θανατικόν μεταξύ του λαού μου, και ο λαός μου, επί τον οποίον εκλήθη το όνομά μου, ταπεινώσωσιν εαυτούς και προσευχηθώσι και εκζητήσωσι το πρόσωπόν μου και επιστρέψωσιν από των οδών αυτών των πονηρών, τότε εγώ θέλω επακούσει εκ του ουρανού και θέλω συγχωρήσει την αμαρτίαν αυτών και θεραπεύσει την γην αυτών». Β΄ Χρονικών 7:13,14

 Λουκάς Ποζιός

Ημέρες και ώρες λειτουργίας

Τετάρτη & Σάββατο απόγευμα :

19.00-20.00  Προσευχή

20.00-21.00  Κήρυγμα από την Αγία Γραφή

Κυριακή πρωί:

10.00-11.00 Προσευχή

11.00-12.00 Κήρυγμα από την Αγία Γραφή

Διευθυνση: 1η Μάη 1 & Σολωμού (κάτω από την αερογέφυρα)

Είσοδος Ελεύθερη

Στοιχεία επικοινωνίας & Χάρτης πρόσβασης

Αριθμός επισκεπτών τώρα

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 155 επισκέπτες και κανένα μέλος

Χριστιανικό ραδιόφωνο

 windows media player