Αληθινή μετάνοια

 

«Διότι ιδού, αυτό τούτο, το ότι ελυπήθητε κατά Θεόν, πόσην σπουδήν εγέννησεν εις εσάς, αλλά απολογίαν, αλλά αγανάκτησιν, αλλά φόβον, αλλά πόθον, αλλά ζήλον, αλλ’ εκδίκησιν….» (Β’ Κορ.7:11)

 

 Η μετάνοια είναι αναμφισβήτητα, το σημείο εκκίνησης της Χριστιανικής ζωής για τον άνθρωπο που αποδέχεται την πρόσκληση του Θεού στην αιώνια ζωή. Ο Ιησούς Χριστός κήρυττε εμφατικά τη           μετάνοια (Ματθαίος 4:17, Λουκάς 13:3, κ.α.) και το ίδιο συνέχισαν να κάνουν και οι απόστολοί Του, όπως για παράδειγμα ο απ. Πέτρος (Πράξεις 2:36-38, Πράξεις 3:19) και ο απ. Παύλος (Πράξεις 17:30-31, 20:21, 26:19-20).

 

  Σύμφωνα με τη Γραφή (Ρωμαίους 2:4, Β’ Κορινθίους 7:8-10), η μετάνοια “υποκινείται” από τη χρηστότητα του Θεού και περνάει μέσα από τη λύπη ως απαραίτητη προϋπόθεση της γνησιότητάς της. Η Γραφή μιλάει για δυο είδη λύπης: τη “λύπη του κόσμου” που είναι μια εγωιστική μορφή της λύπης και προκαλείται από οτιδήποτε ζημιώνει τον εαυτό κάποιου και την κατά Θεό λύπη η οποία αφορά στο Θεό και προκαλείται σε κάποιον από τη συναίσθηση ότι οι πράξεις του αποτελούν αμαρτία απευθείας εναντίον του άγιου Θεού (βλ. παράδειγμα Δαυίδ (Ψαλμοί 51:4)).

 

 

 

Έπειτα, η αληθινή μετάνοια ακολουθείται πάντοτε από αλλαγή πορείας και επιστροφή (Πράξεις 3:19) κοντά στο Θεό από όπου ξεκινάει μια νέα, αλλαγμένη (αιώνια) ζωή και συμπεριφορά (Ματθαίος   3:8).

 

Μερικά από τα σημεία που σφραγίζουν τη γνησιότητα της μετάνοιας, σύμφωνα με το Λόγο του Θεού (και ιδιαίτερα τα εδάφια Β’ Κορίνθιοι 7:10-11), είναι:

 

 

 

πόσην σπουδήν

 

Η σπουδή, που είναι κατά μια έννοια η βιασύνη και αποφασιστικότητα κάποιου να κάνει το σωστό, είναι απαραίτητος καρπός της αληθινής μετάνοιας. Η ευσεβής θλίψη των Κορινθίων καρποφόρησε σε βιασύνη, προσοχή, και επαγρύπνηση για το χειρισμό αυτού του σκανδάλου που εμφανίστηκε στην εκκλησία. Ιδιαίτερα στο βιβλίο των Πράξεων των αποστόλων, έχουμε πληθώρα παραδειγμάτων σπουδής των ανθρώπων που πίστεψαν και έσπευσαν να κάνουν το θέλημα του Θεού μετά από ένα και μόνο κήρυγμα (Πράξεις 2:37-42, 9:18, 10:44-48, 16:30-33, κ.α.).

 

 

 

αλλά απολογίαν”

 

Ένα άλλο σημάδι της αληθινής μετάνοιας είναι η βαθιά και επείγουσα ανάγκη που νιώθει κάποιος να ξεκαθαρίσει τη θέση του και να πάψει οποιαδήποτε σχέση με την αμαρτία και το λάθος του. Ο απ. Παύλος γράφει, «Κατά πάντα απεδείξατε εαυτούς ότι είσθε καθαροί εις τούτο το πράγμα» (Β’ Κορινθίους 7:11). Οι Κορίνθιοι, καθαρίστηκαν (βλ. σχ. Α’ Ιωάννου 3:3) από το σκάνδαλο όχι κρύβοντας τα λάθη τους ή δικαιολογώντας τα αλλά παραδεχόμενοι αυτά και αναλαμβάνοντας δράση ώστε να μην μπορεί κανείς ξανά να τους κατηγορήσει για το συγκεκριμένο θέμα (βλ. Παροιμίες 28:13).

 

 

 

αλλά αγανάκτησιν”

 

Η αγανάκτηση ενάντια στην αμαρτία και στα λάθη είναι σίγουρα καρπός της αληθινής μετάνοιας. Ο απ. Παύλος θαύμασε την αγανάκτηση που δημιούργησε η κατά Θεό λύπη που ένιωσαν οι πιστοί στην Κόρινθο «Ιδού…πόση…αγανάκτηση!»· αγανάκτηση όχι ενάντια στο πρόσωπο αλλά ενάντια στην αμαρτία που είχε εισχωρήσει στην εκκλησία και ενάντια στη δική τους αμέλεια να λάβουν μέτρα ώστε να απομακρύνουν τη διαφθορά που κατέστρεφε τη μαρτυρία της αγίας ζωής του σώματος του Χριστού.

 

 

 

αλλά φόβον”

 

Η αληθινά μετανοημένος άνθρωπος στέκεται με δέος μπροστά στο Θεό και επιθυμεί να απέχει από οτιδήποτε θα μπορούσε να Τον προσβάλει ή να βλασφημήσει το όνομά Του (βλ. σχ. Ρωμαίους 2:24).

 

Η κατά Θεό λύπη γέννησε στους Κορίνθιους, όχι ένα δουλικό φόβο της τιμωρίας και τη κόλασης αλλά το φόβο ότι αποτέλεσαν αιτία να θλιβεί το Πνεύμα του Θεού και οι εργάτες Του (και ιδιαίτερα ο απ. Παύλος, εν προκειμένω), και το φόβο ότι η ανοχή από μέρους τους αυτής της αμαρτίας θα μπορούσε να μολύνει ολόκληρη την εκκλησία καταστρέφοντας όσα ο Θεός χτίζει.

 

 

 

αλλά πόθον”

 

Ένα άλλο σημάδι της αληθινής μετάνοιας είναι η σφοδρή και διακαής επιθυμία για αποκατάσταση της σωστής και άγιας συμπεριφοράς και μαρτυρίας.

 

Η μετάνοια των Κορινθίων, δημιούργησε μέσα τους την έντονη επιθυμία να συμμορφωθούν πλήρως προς στις οδηγίες του απ. Παύλου και να εκβάλουν το κακό από ανάμεσά τους (Α’ Κορινθίους 5:13), αποδίδοντας με τον τρόπο αυτό τιμή στον απ. Παύλο αλλά και στον ίδιο τον Κύριο με την υποδειγματική πλέον συμπεριφορά τους.

 

 

 

αλλά ζήλον”

 

Ο απ. Παύλος μας πληροφορεί ότι ο ζήλος είναι ακόμη ένα σημάδι της γνήσιας μετάνοιας. Ο αληθινά μετανοημένος άνθρωπος, όταν αναλογίζεται την «προθυμία» με την οποία υπηρέτησε τους σκοπούς της αμαρτίας, αποκτά έναν ευσεβή ζήλο για το θέλημα του Θεού.

 

 

 

αλλ’ εκδίκησιν”

 

Η εκδίκηση στην περίπτωση της μετάνοιας έχει να κάνει, όχι με την επίλυση προσωπικών διαφορών (αυτό άλλωστε ανήκει μόνο στο Θεό (Ρωμαίους 12:19)) αλλά με την σφοδρή επιθυμία για προσωπική πειθαρχία και για αποκατάσταση στο μέγιστο δυνατό βαθμό οποιασδήποτε βλάβης με άμεση και έμπρακτη ανάληψη της ευθύνης, με σκοπό την αποκατάσταση της δικαιοσύνης (βλ. παράδειγμα Ζακχαίου, Λουκάς 19:8).

 

 

 

Ημέρες και ώρες λειτουργίας

Τετάρτη & Σάββατο απόγευμα :

19.00-20.00  Προσευχή

20.00-21.00  Κήρυγμα από την Αγία Γραφή

Κυριακή πρωί:

10.00-11.00 Προσευχή

11.00-12.00 Κήρυγμα από την Αγία Γραφή

Διευθυνση: 1η Μάη 1 & Σολωμού (κάτω από την αερογέφυρα)

Είσοδος Ελεύθερη

Στοιχεία επικοινωνίας & Χάρτης πρόσβασης

Αριθμός επισκεπτών τώρα

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 544 επισκέπτες και κανένα μέλος

Χριστιανικό ραδιόφωνο

 windows media player